40 lecie nadania imienia Henryka Sienkiewicza szkole

40 lat minęło…… Jeszcze nie tak dawno, przy wejściu do starego budynku szkoły, zawieszano tablicę pamiątkową z okazji 30-lecia nadania imienia Henryka Sienkiewicza Szkole Podstawowej w Rajgrodzie, a już minęło dziesięciolecie i społeczność szkolna, w nowym budynku, obchodziła 40. rocznicę tegoż uroczystego wydarzenia. 18 października 2019 r. społeczność szkolna zgromadziła się w rajgrodzkim sanktuarium na okolicznościowym nabożeństwie. Uroczystej Mszy św. przewodniczył ks. proboszcz Hieronim Mojżuk, który w wygłaszanym z tej okazji kazaniu nawiązał do swojego „pierwszego spotkania” z Sienkiewiczem. Starał się przybliżyć zarówno uczniom, jak i nauczycielom, przesłanie z „Quo vadis”, którym nawiązał do współczesnych czasów, wskazując tym samym na ponadczasową wartość wiary. Po uroczystej Mszy św., podczas której brali czynny udział w elementach liturgii nauczyciele i uczniowie, wszyscy udali się do nowego budynku szkoły, gdzie obchody 40-lecia nadania imienia szkole rozpoczęło uroczyste wprowadzenie sztandaru i odśpiewanie przez zebranych hymnu państwowego. Następnie przybyłych na uroczystość przywitał dyrektor szkoły – Andrzej Graczewski, zapowiadając wystąpienie redaktora „Rajgrodzkich Ech”, lokalnego historyka – Janusza Sobolewskiego. Prelegent swoje wystąpienie rozpoczął od przybliżenia zebranym historii szkolnictwa podstawowego w Rajgrodzie. Zaprezentował sylwetki ważniejszych postaci, zasłużonych rajgrodzkiemu szkolnictwu. Wiele opowiadał o specyfice nauczania w poszczególnych okresach historii, jak chociażby podczas rusyfikacji. Swoją wypowiedź urozmaicił licznymi anegdotami z własnego doświadczenia uczniowskiego, ale też doświadczeń innych osób. Długo wyczekiwanym momentem był występ uczniów klas V-VIII, którzy zaprezentowali się w sztuce łączącej czasy współczesne z literaturą sienkiewiczowską. Na scenie pojawił się sam Henryk Sienkiewicz (Marcin Policha z kl. VIII) oraz zagubiona Nel (Wiktoria Michałowska z kl. VA), która wraz z chłopcem z biblioteki (Aleksandrem Perełką z kl. VIIA) nieustępliwie szukała swojego Stasia. Stało się to pretekstem do „odwiedzenia” powieściowych światów Sienkiewicza. Scenki powieściowe umiejętnie przeplatane były utworami muzycznymi nawiązującymi do lektur z kanonu szkolnego. Jan Kaliszewski z kl. VIB, wraz z chórem szkolnym, wykonał piosenkę „Quo vadis, Domine?”. Inscenizację przygotowaną przez nauczycielki: Annę Sobocińską, Teresę Stryjecką i Joannę Zawadzką, przyjęto zasłużonymi gromkimi brawami. Na słowa pochwały zasługuje także dekoracja  sali autorstwa Ewy Tokarzewskiej, Marianny Klimaszewskiej oraz Danuty Kraużlis, która dopełniła całości dzieła. Jednak nie były to ostatnie pokazy umiejętności uczniów naszej szkoły. Nauczycielka wychowania wczesnoszkolnego – Bożena Muczyńska – przygotowała na tę uroczystość z uczniami kl. III układ taneczny do poloneza Ogińskiego. Natomiast szkolni mistrzowie tańca z kl. VII – Urszula Dylewska i Marcin Zieliński – zaprezentowali się w tańcu klasycznym i latynoamerykańskim. Po swoistej „uczcie” dla oka i ucha wystąpił z oficjalnym przemówieniem zastępca Burmistrza Rajgrodu – Piotr Milewski – gratulując rajgrodzkiej szkole tak znamienitego patrona. Złożył na ręce dyrektora pamiątkowy grawerton. Kolejno wystąpienie miała przedstawicielka Starosty Powiatu Grajewskiego, która przybyła z podobnym podarunkiem. Na zakończenie dyrektor Andrzej Graczewski podziękował zarówno uczniom, nauczycielom, jak i rodzicom, którzy przyczynili się do uświetnienia tego dnia swoim wkładem pracy. Następnie zwrócił się do przedstawicieli Towarzystwa Miłośników Rajgrodu – prezesa Jana Tarnackiego i redaktora Janusza Sobolewskiego, a także nauczycielki Emilii Skowronek, by podziękować za ufundowanie i wykonanie wystawy „Rajgrodzka szkoła wczoraj i dziś”, na której obejrzenie zaprosił wszystkich zebranych. Jest to wystawa (w formie 7 tematycznych tableau) rozpoczynająca się od fotografii archiwalnych, okraszonych obszernym komentarzem historycznym, po zdjęcia współczesne, często ciekawie zestawione ze zdjęciami historycznymi o podobnej tematyce. Po wystawie wszyscy goście zostali zaproszeni na słodki poczęstunek, by przy smacznych wypiekach, serwowanych przez mamy uczniów, oddać się refleksji. Często w rozmowach nawiązywano do wydarzeń z własnych doświadczeń uczniowskich zdobytych w murach rajgrodzkiej szkoły, ale też nie brakowało ekspresji na temat dzisiejszego szkolnictwa. Rozmowy te, poniekąd, sprowokowała wystawa, będąca swoistym mostem łączącym pokolenia.

Emilia Skowronek